Simplicities
Het Mode & Kant Museum nodigt je uit om de eenvoud van kleding te ontdekken. Deze nieuwe tentoonstelling beslaat meer dan twee eeuwen geschiedenis en blikt terug op de momenten waarop kleding neigt naar eenvoud, functionaliteit en natuurlijkheid. Mode wordt vaak geassocieerd met luxe, pracht en praal en nieuwigheden, maar blijkt hier een afspiegeling van culturele en maatschappelijke ontwikkelingen. Een thema dat tot op heden weinig onderzocht is.
Simplicities begint aan het einde van de 18e eeuw. De filosofie van de verlichting en medische en hygiënische discoursen leidden tot een ingrijpende verandering van de manier waarop men zich kleedde. Een terugkeer naar het natuurlijke kwam tot uiting in een afwijzing van corrigerende kunstgrepen, de invoering van nieuwe snitten, ademende stoffen en een esthetisch vocabulaire geïnspireerd op de oudheid. Het kledingideaal werd een weerspiegeling van een nieuwe levensstijl, gericht op comfort, de vrijheid van het lichaam en de nabijheid tot de natuur.
Door de geschiedenis van die zoektocht naar natuurlijkheid en authenticiteit te reconstrueren, kunnen we niet alleen onze hedendaagse bekommernissen in een langetermijnperspectief plaatsen, maar ook de ambiguïteiten, spanningen en grijze zones ervan in vraag stellen.
Mathilde Semal, curator
De tentoonstelling is opgebouwd rond zes hoofdstukken die de verschillende aspecten van eenvoud belichten. De tentoongestelde historische stukken worden gecombineerd met silhouetten van hedendaagse ontwerpers zoals Dries Van Noten, Ester Manas, Issey Miyake en Ann Demeulemeester om de continuïteit, heropleving en paradoxen van deze esthetiek te benadrukken. Ontdek dit onbekende facet van de modegeschiedenis.
Parcours van de tentoonstelling
Van het einde van de 18e eeuw tot vandaag kent de geschiedenis van de westerse mode momenten waarop eenvoud, functionaliteit en natuurlijkheid de overhand krijgen als tegenreactie op periodes van overdaad.
Mathilde Semal, curator
De tentoonstelling is opgebouwd rond zes thematische hoofdstukken die de verschillende uitingsvormen van eenvoud weergeven. Ze zijn diachronisch opgezet en brengen stukken uit verschillende periodes met elkaar in dialoog. Zo worden de continuïteit, heroplevingen en paradoxen van deze esthetiek door de eeuwen heen goed belicht:
- Het bevrijden van het vrouwelijk lichaam van kledingvoorschriften is een terugkerend thema in de modegeschiedenis. De tentoonstelling begint dan ook met een Chemise à la Reine, een heel eenvoudig kledingstuk uit de jaren 1780. Het gaat hier in dialoog met een silhouet dat meer dan twee eeuwen later door Martin Margiela werd ontworpen.
- Het tweede hoofdstuk belicht de blijvende invloed van de neoklassieke esthetiek, meer bepaald met de empirejurk. Mariano Fortuny, Madeleine Vionnet, Madame Grès en Issey Miyake herinterpreteren het antieke ideaal om tegemoet te komen aan de moderniteit van hun tijd.
- De terugkeer naar de natuur werd in de 18e eeuw als een fantasie gezien en werd in de jaren 1970 door een libertaire wind gekenmerkt. Het is een terugkerend thema door de eeuwen heen. Ook Dries Van Noten en Jacquemus laten zich hierdoor inspireren. Ze brengen bloemenvelden, bossen en tuinen naar de scenografie van hun modeshows. Vandaag de dag leeft die interesse voor de natuur voort in de #cottagecore- of #gorpcore-beweging. Die kende een heropleving na de coronacrisis van 2020.
- De eenvoud van kleding komt ook tot uiting in vormen die zijn ontworpen met het oog op gebruiksgemak, mobiliteit en aanpassing aan het dagelijks leven: rokkostuums, redingotes en Engelse jurken vinden zo hun weg naar de kleerkasten. Het functionalisme van die kledingstukken was een voorbode van de sportswear.
- Eenvoudige en sobere mannelijke silhouetten drukken hun stempel op vrouwenkleding. Via broekpakken wordt het aannemen van een masculiene kledingstijl een motor van emancipatie. Later werd het een bron voor professionele ambities, met als hoogtepunt de powerdressing van de jaren 1980 en 1990.
- Het laatste hoofdstuk van de tentoonstelling biedt een interpretatie van de jaren 1990 als een moment van synthese. Een nieuwe generatie ontwerpers verheft eenvoud tot een esthetisch manifest: Ann Demeulemeester in België, en Calvin Klein in de Verenigde Staten. Vandaag de dag zetten strakke creaties, zoals die van Nicolas di Felice voor Courrèges, de minimalistische uitstraling voort met een eigentijdse visie.